جراحی بزرگ کردن سینه

علت جراحی پروتز سینه چیست؟

بزرگ کردن سینه یکی از شایع ترین عمل های جراحی زیبایی دربانوان است.
هر سال دهها هزار زن متقاضی این عمل جراحی میباشند. بسیاری از زنان تصور می کنند که سینه هایشان بسیار کوچک است و اندازه یا شکلش نامتوازن یا غیر جذاب است. بعضی از زنان سینه هایی دارند که کاملا رشد نکرده است یا بعد از حاملگی یا به دنبال تغییر وزن یا پیر شدن به میزان قابل توجهی اندازه و شکلش را از دست داده و تغییر کرده است.این جراحی باعث بازگشت اعتماد به نفس در آنها خواهد شد.
خانمی که می خواهد عمل بزرگ کردن سینه را انجام دهد، حق انتخاب در نوع عمل جراحی را دارد، به طور مثال:
نوع وجنس، اندازه پروتز، و برش لازم جهت جاگذاری پروتز سینه. برای هر انتخاب فواید و مضراتی وجود دارد، به هر حال به مراجعه کننده اطلاعات لازم داده می شود و بدین وسیله، اوست که با مشاوره تصمیم می گیرد، کدام روش برایش بهتر است.

o-WOMEN-TOGETHER-facebook

آیا پروتزهای سینه مطمئن و قابل اطمینان هستند؟

ماده پر كننده پروتزها و لایه بیرونی آن از جنس سیلیكون است، و سیلیكون عنصری است كه در طبیعت یافت می‌شود و از تركیب عناصری چون كربن، ئیدروژن و اكسیژن ایجاد می‌شود. سیلیكون در تولید محصولاتی چون لوازم آرایشی، مواد غذایی و پروتزهای پزشكی مورد استفاده دارد. مطالعات زیادی در جهت اثبات بیماری‌زا بودن پروتزهای سیلیكونی سینه انجام شده است و در نتیجه این مطالعات می‌توان گفت كه در حال حاضر هیچ مدركی بر اینكه پروتزهای سیلیكونی سینه موجب افزایش سرطانهای سینه می‌شود وجود ندارد، در ضمن هیچ دلیلی بر اینكه پروتزهای سینه موجب ایجاد بیماریهای خود ایمنی مانند آرتروروماتوئید می‌شود وجود ندارد.
بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی بدون شک داستان های ترسناکی شنیده اند. ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون یا ایجاد بیماری خود ایمنی/ بافت همبندی پروتز که مربوط به "تراوش"یا مهاجرت ژل می باشند.
در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در دهه اخیر تبلیغات متفاوتی انجام شده است، مخصوصاً از طریق عملکردهای غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاها و سئوالاتی در مورد ایمنی سیلیکون مطرح شده است.
سازمان مدیریت غذا و دارو در امریکا (FDA) به این نتیجه رسیده بود که "هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلیکون ،که پروتزها با آن پر میشوند، ایمنی ندارند اما مدارک کم و ناکافی برای اثبات ایمنی آن وجود دارد." تمام موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی در حال رسیدگی بر ضد تولیدکنندگان پروتزهای سیلیکونی میباشد.
در گذشته از ژل سیلیکون برای پر کردن نقائص بافت نرم و چین و چروکها به شکل تزریق استفاده می گردید(ژل دائمی) که این مسئله سالهاست ممنوع گردیده است. کارخانه های سازنده پروتز سیلیکون علاوه بر استحکام دادن جدار پروتزها امروزه از ژلهایی استفاده میکنند که حتی در صورت بریده شدن جداره نیز از هم جدا نشده و وبه بیرون پخش نمی شوند.

چه جایگزین هایی برای ژل سیلیکونی وجود دارد ؟

پروتز تری لوسنت(روغن سویا):
دلیل اصلی ساخت پروتز تری لوسنت ایجاد یک محصول رادیولوسنت (نامرئی برای اشعه ی ایکس)بوده است که این محصول اجازه میدهد که بافت سینه با ماموگرافی به خوبی دیده شود. پروتز تری لوسنت با روغن سویای تری گلیسیریدی، (غیرسیلیکونی) خوب تصفیه شده پر شده اند که این روغن اجازه می دهد که اشعه ی ایکس به داخل پروتز بهتر نفوذ کند.
اگر چه، این نوع پروتزها بافت سینه را به مقدار کمتری محو و نامشخص می کنند با این حال شخص باید کسی را که کار رادیوگرافی را انجام می دهد، از وجود پروتز در سینه اش مطلع کند.
یک اشکال مهم که در رابطه با پروتزهای تری لوسنتی وجود دارد پدیده ی چروک خوردن پوست است چون ماده¬ی پرکننده ی پروتزهای تری لوسنتی مایع می باشد، بعضی چین خوردگی های پوسته و پوشش سینه باید مورد انتظار باشد.
در بیمارانی که بافت سینه هایشان لطیف و نازک است این چروک ها به راحتی قابل رؤیت و محسوس خواهند شد. چون پروتزهای پر شده با آب نمک تقریبا 30 برابر ویسکوزتیه ی کمتری نسبت به پروتزهای پر شده با تری لوسنت دارند، این مشکل در این پروتزها بیشتر رخ می دهد، از طرف دیگر پروتزهای پر شده با ژل سیلیکونی چون ترکیب ضخیم تری دارند، این مشکل در آنها کمتر رخ می دهد.
آزمون بالینی بیماران برای این نوع پروتزها در انگلستان از سال1993آغاز شد. به طور کلی حدود (5000 ) زن دارای پروتز سینه ی تری لوسنتی هستند. اگرچه در هفتم مارس 1999، دپارتمان بهداشت به پزشمان توصیه کرد که تا اطلاع ثانوی از گذاشتن پروتز های تری لوسنتی خودداری کنند. در 6 ژوئن 2000، آژانس روشهای پزشکی اطلاعیه ای منتشر کرد که به زنانی که پروتز های تری لوسنتی داشتند توصیه می کرد، آن ها را بردارند. این مربوط به اطلاعاتی بود که طبق آن حدس زده می شد که پر کننده ای که در پروتزهای کاشته شده ی تری لوسنتی قرار دارند ممکن است موادی تولید کنند که مضر باشد و به سلامتی بدن صدمه بزنند. در نتیجه، تجقیقات و بررسی های بیشتری مورد نیاز می باشد که ایمن بودن آنرا مشخص نماید.

پروتز هیدروژلی
این آخرین نوع پروتزهای سینه می باشد که بدنبال بررسی ها و پژوهش ها برای پیدا کردن یک ماده ی پر کننده،که در صورت پاره شدن و تراوش از پوسته و پوشش بی خطر باشد ساخته و تولید شد. این نوع ماده ی پر کننده از ژلِ شکر و آب نمک ساخته شده است. اگرچه از نظر لمس شبیه به پروتزهای از نوع سیلیکونی می باشد؛ معهذا پروتزهای هیدروژلی وقتی لمس می شوند کمی محکمتر و سفت تر هستند.
چین و چروک خوردن پوست در هیدروژل نسبت به پروتزهای پر شده با تری لوسنت و آب نمک احتمالا کمی کمتر است ولی با این حال از ژل های سیلیکونی بروز بیشتری دارد.
به مانند پروتز تری لوسنت، به خاطر عدم وجود مطالعات و اطلاعات طولانی مدت تر، آژانس روشهای پزشکی از دسامبر 2000 تصمیم گرفت گذاشتن این نوع پروتزها را تا مطالعات بیشتر متوقف کند.