بیماری پیسی، برص، لک وپیس (ویتیلیگو): علت و درمان

pisi1

ویتیلیگو اختلالی است که در آن لکه‌های سفیدی روی پوستی قسمت‌های مختلف بدن نمایان می‌شوند. دلیل این اتفاق این است که سلول‌هایی که ماده رنگی پوست را می‌سازند از بین رفته‌اند. این سلول‌ها ملانوسیت نامیده می‌شوند. ویتیلیگو بر غشاهای مخاطی مانند بافت‌های درون دهان یا بینی و چشم نیز اثر می‌گذارد. معمولا این مشکل برای هر دوطرف بدن پیش می‌آید. لکه‌ها اغلب از آن قسمت بدن که بیشتر در معرض نور خورشید است شروع می‌شوند. این بیماری در افرادی که پوست تیره دارند بیشتر دیده می‌شود. ممکن است این بیماری باعث ایجاد فشار روانی شده و افرادی که به این بیماری مبتلا می‌شوند ممکن است خجالت‌زده شوند.

اگر از بیماری پیسی رنج می برید و از ظاهر خود راضی نیستید و به دنبال روشی برای درمان بیماری خود و یافتن اعتماد به نفستان هستید ؛ بهتر است بدانید که پزشکی مدرن روش‌هایی برای تشخیص و درمان ویتیلیگو یا بیماری پیسی  یافته است. پزشکان با استفاده از روش‌هایی از جمله دارودرمانی، نوردرمانی ، لیزر و انواع جراحی‌ها می‌توانند مشکلات و عوارض این بیماری را بهبود بخشند. متخصصان ما در کلینیک رازی در جلسه مشاوره مشکل شما را بررسی کرده و بهترین راه را برای درمان شما پیشنهاد می‌کنند. در کلینیک زیبایی رازی با بهره‌گیری از جدیدترین روش‌های درمانی بیماری ویتیلیگو یا پیسی، می‌توانید سلامتی و زیبایی خود را بازیابید. برای اطلاعات بیشتر یا دریافت مشاوره می‌توانید با شماره 02188334029 تماس بگیرید.

 pisi2

pisi3

علل بیماری


علت این بیماری ناشناخته است. احتمالا ویتیلیگو یک بیماری خود ایمن است. این بیماری زمانی ایجاد می‌شود که سیستم ایمنی بدن به اشتباه با قسمت‌هایی از بدن به مبارزه برمی‌خیزد. در این بیماری ممکن است سیستم ایمنی بدن، ملانوسیت‌های ‌پوست را از بین ببرد. همچنین ممکن است وجود یک یا چند ژن در بدن باعث شود که فرد بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری باشد. برخی محققان معتقدند که ملانوسیت‌ها خود را از بین می‌برند. دیگران فکر می‌کنند که یک اتفاق خاص مانند آفتاب سوختگی یا مشکلات عاطفی می‌تواند باعث ایجاد ویتیلیگو شود. اما ثابت نشده که این موارد باعث ایجاد ویتیلیگو شوند. برخی معتقدند که علت این بیماری حساسیت ژنتیکی است که در اثر عوامل محیطی مانند ایجاد یک بیماری خود ایمن خود را نشان می‌دهد. این عوامل محرک عبارتند از: بیماری‌های التهابی پوست، سوختگی و تزریق استروئید درون زخم‌ها و خراش‌ها. این امر تا حد زیادی یک مشکل آرایشی است و عفونی و مسری نیست.

 فاکتورهای خطرپذیری


بسیاری از افراد در سن بیست سالگی به ویتیلیگو مبتلا می‌شوند، اما این مشکل ممکن است در هر سنی رخ دهد. این اختلال در همه نژادها پیش می‌آید و بر دو جنس به طور یکسان تاثیر می‌گذارد، اما در افرادی که دارای پوست تیره هستند بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. افراد مبتلا به بیماری‌های خود ایمن (مانند پرکاری تیروئید) بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به ویتیلیگو قرار دارند. دانشمندان نمی‌دانند چرا ویتیلیگو با بیماری‌های خود ایمن ارتباط دارد. با این حال، اکثر افراد مبتلا به ویتیلیگو هیچ بیماری خود ایمنی ندارند. همچنین ممکن است ویتیلیگو بصورت ارثی در خانواده‌ها وجود داشته باشد. کودکانی که والدینشان مبتلا به این اختلال هستند بیشتر در معرض ابتلا به ویتیلیگو قرار دارند. با این حال، اکثر کودکان به ویتیلیگو مبتلا نمی‌شوند، حتی اگر والدینشان این بیماری را داشته باشند.

 علائم


 pisi4

علامت اصلی ویتیلیگو وجود لکه‌های سفید روی پوست است. این لکه‌ها در قسمت‌هایی از پوست که بیشتر در معرض آفتاب قرار می‌گیرند شایع‌تر است. این لکه‌ها ممکن است بر روی دست‌ها، پاها، بازوها، صورت و لب‌ها باشد. سایر قسمت‌هایی که معمولا لکه‌های سفید در آنجا ظاهر می‌شوند عبارتند از:

  • زیر بغل و کشاله ران (محل اتصال پا و بدن)
  • اطراف دهان
  • چشم‌ها
  • سوراخ‌های بینی
  • ناف
  • اندام تناسلی
  • قسمت‌های رکتوم

 تشخیص


pisi5

پزشک از  تاریخچه خانوادگی و سوابق پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایشات دیگر برای تشخیص ویتیلیگو استفاده خواهد کرد. پزشک برای جلوگیری از سایر مشکلات پزشکی، یک معاینه فیزیکی انجام خواهد داد. آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • نمونه برداری کوچک (بیوپسی) از پوست مبتلا به بیماری
  • آزمایش خون
  • معاینه چشم

 در مراحل اولیه این بیماری می‌توان از نور ماوراء بنفش برای شناسایی و تعیین اثربخشی درمان استفاده کرد. پوستی که به ویتیلیگو مبتلا است، هنگامی که در معرض نور سیاه قرار گیرد، آبی رنگ می‌شود. در مقابل، پوست سالم هیچ واکنشی نشان نخواهد داد.

 درمان 


درمان ممکن است باعث شود که پوست بهتر وصاف‌تر به نظر برسد. درمان ویتیلیگو ممکن است رنگ را به پوست آسیب دیده بازگرداند. اما مانع ادامه‌ی از بین رفتن رنگ پوست یا بازگشت مجدد این مشکل نمی‌شود. درمان‌های بسیاری برای کمک به بازگرداندن رنگ پوست و یا حتی از بین بردن رنگ پوست وجود دارد.

 کرم‌ها

pisi6

استفاده از یک کرم کورتیکواسترویید برای پوست آسیب دیده ممکن است به بازگشت رنگ پوست کمک کند، به ویژه اگر در اوایل بیماری استفاده از آن را شروع کنید. ممکن است چند ماه متوجه تغییر رنگ پوستتان نشوید. این نوع کرم مؤثر بوده و استفاده از آن آسان است. اشکال خفیف این دارو ممکن است برای کودکان و افرادی که قسمت‌های زیادی از پوستشان تغییر رنگ داده تجویز شود. داروهایی که بر سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارند. پمادهای حاوی تاکرولیموس یا پیمکرولیموس (مهار‌کننده‌های کلسینیرین) برای افرادی که دارای نقاط کمرنگ کوچکی به ویژه در صورت و گردن هستند، موثر است. این درمان ممکن است عوارض جانبی کمتری نسبت به کورتیکواستروئیدها داشته باشد و می‌تواند با نور ماوراء بنفش (B (UVB مورد استفاده قرار گیرد.

نور درمانی

pisi7

این روش ترکیبی از سورالن و درمان با نور است. این درمان ترکیبی از یک ماده گیاهی به نام سورالن با نور درمانی (فتوشیمی‌ تراپی) برای بازگشت رنگ به لکه‌های روشن است. پس از گرفتن سورالن از طریق دهان یا استفاده از آن بر روی پوست آسیب‌دیده، شما در معرض نور ماوراء بنفش (A (UVA، نور UVB یا نور اکسایمر قرار می‌گیرید. این روش‌ها نتایجی بهتر از دارو یا فقط نوردرمانی دارند. ممکن است نیاز باشد که به مدت شش تا دوازده ماه این درمان را تا سه بار در هفته تکرار کنید.

 تاتو کردن (میکروپیگمنتیشن) 

pisi8

در این روش، پزشک از دستگاه جراحی ویژه‌ای برای رنگ‌آمیزی پوست استفاده می‌کند. آرایش دائم در افرادی که دارای لکه‌های تیره‌تر در لب‌ها و در اطراف لب‌ها هستند موثر است. معایب این روش عبارتند از مشکل مطابقت با رنگ پوست و وجود این احتمال که پس از تاتو ممکن است لکه‌های دیگری از ویتیلیگو ایجاد شود.

 جراحی

اگر نور درمانی موثر نبود، می‌توان از جراحی استفاده کرد. جراحی را می‌توان همراه با دیگر روش‌های  درمانی نیز انجام داد. هدف از موارد زیر این است که با روش‌های ترمیمی رنگ پوست را تغییر دهند.

 پیوند پوست

pisi10

به طور کلی، روش‌های پیوند در درمان ویتیلیگو به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند: پیوند بافت و پیوند سلولی. گروه اول شامل روش‌های مختلف برای انتقال بافت کلی به پوست گیرنده و گروه دوم شامل جداسازی پیوند‌های پوست به اجزای سلولی است. سپس این اجزاء سلولی یا به همان صورت یا پس از رشد و تکثیر در محیط‌های کشت بر روی پوست گیرنده‌  قرار داده می‌شوند. به طور کلی، روش‌های پیوند بافت ساده‌تر و راحت‌تر از روش‌های پیوند سلولی انجام می‌شوند.  در روش پیوند پوست، پزشک بخش‌های بسیار کوچکی از پوست نرمال و رنگی شما را جدا کرده و آنها را به قسمت‌هایی که رنگدانه‌هایشان را از دست داده‌اند، پیوند می‌زند. این روش گاهی اوقات برای لکه‌های کوچک ویتیلیگو استفاده می‌شود. اکثر روش‌های پیوند پوست موفق هستند. پیوند پوست یک روش موثر برای کنترل پیشرفت زخم و پیشگیری از عفونت است. پیوند پوست به طور قابل توجهی موجب بهبودی زخم شده و مانع ایجاد عفونت یا زخم‌های ناخوشایند و کانترکچر‌هایی می‌شود که در صورت رها کردن زخم و انتظار بهبودی آن بدون استفاده از پیوند ممکن بود ایجاد شود.

پیوند پوست تاول

pisi12

در این روش، پزشک معمولا با مکش تاولی بر روی پوست رنگی شما ایجاد می کند. سپس پوست روی تاول را جدا کرده و آن را به قسمتی از پوست که کم‌رنگ است پیوند می‌زند. در این روش از مکش استفاده می‌شود تا با ایجاد یک شکاف روی محل اتصال درمو-اپیدرمال، پیوند‌های پوستی بسیار نازک ایجاد شود. سپس این پیوندهای نازک روی پوست گیرنده‌ی درمابریدد اعمال می‌شود. مزایای پیوند با این روش اینست که این یک روش تطابق زیبایی است و احتمال ایجاد زخم در محل گیرنده یا اهدا کننده‌ی پوست کم است. قسمت‌هایی مانند لب به خوبی به روش تولید تاول با مکش پاسخ می دهند.